Zo rond het tijdstip dat we eigenlijk bij Ben hadden moeten zijn, komt Joris mij ophalen. Nadat ik hem uitgebreid heb staan uitkafferen om het feit dat hij bijna een kwartier te laat is, verklapt hij mij dat hij de afgesproken vertrektijd expres veel te ruim berekend heeft, waardoor we ondanks dit tijdverlies vermoedelijk toch nog ruim op tijd in Maarheeze zullen arriveren. Volledig gerustgesteld stap ik in en niet lang daarna rijden we Zilst binnen, om ons bij Ben thuis te verzamelen. Al met al zijn we, geheel volgens de Folkaholics-traditie, een klein Brabants kwartierke te laat, maar wat schetst mijn verbazing: de rest is er al! Zelfs Simon, normaal gezien toch één der notoire laatkomers, staat uitgebreid naar zijn horloge te wijzen als wij uitstappen. Dit is natuurlijk de wereld op zijn kop, maar aan de andere kant: op deze manier zijn we lekker op tijd in Maarheeze waardoor we lekker op tijd kunnen beginnen met opbouwen en soundchecken zodat we lekker op tijd lekker kunnen gaan eten. Lekker plan, toch?
Frans voelt zich echter niet zo lekker. Nou ja, hij is niet ziek dus in die zin voelt hij zich wel lekker, maar hij ziet het optreden niet zo zitten. “Volgens mij wordt dit helemaal niks. Het is toch JeeCee Harlekyn hè? Dat zal wel JongerenCentrum Harlekyn zijn. Die vragen natuurlijk weer een paar euro entree, dus dat wordt weer een avondje amper publiek, en dan zeker ook nog alleen maar van die metalheads die pas loskomen als we iets van Flogging Molly spelen. Hadden we dus net zo goed kunnen thuisblijven.” Kort samengevat heeft Frans er niet zo’n zin in, zoveel is mij inmiddels wel duidelijk. Maar het wordt allemaal nog een graadje erger als we de A2 verlaten en Maarheeze binnenrijden. Volgens een groot aankondigingsbord langs de weg treedt niemand minder dan Pater Moeskroen vanavond op in Theater De Smeltkroes. Op zich niet zo’n probleem natuurlijk, ware het niet dat De Smeltkroes hemelsbreed op nog geen 700 meter van JC Harlekyn ligt en het dus regelrechte concurrentie voor ons betekent! We spelen vanavond dus tegen Pater Moeskroen en ik moet bekennen dat nu ook bij mij de moed richting de schoenen begint te kruipen. Frans intussen ziet het al helemaal niet meer zitten. Hij stelt zelfs voor om dan maar met heel de band naar De Smeltkroes te rijden om Pater Moeskroen te zien, “want dan hebben we misschien wél een leuke avond.” Pogingen van Joris en mij om hem om te kletsen lukken maar half en even later rijden we met een niet helemaal gemotiveerde Frans de parkeerplaats van JC Harlekyn op.
Eenmaal bij Harlekyn aangekomen blijkt pas hoe ruim Joris de vertrektijd berekend heeft, want ondanks ons Brabants kwartierke zijn we zelfs zó vroeg aanwezig dat de mensen van Harlekyn zelf er nog niet eens zijn! Dit is volgens mij een primeur in bijna zes jaar Folkaholics: we zijn ergens zó vroeg aanwezig dat we nog niet eens naar binnen kunnen. Gelaten zak ik onderuit in de knusse autostoel en sluit de ogen. Op de achtergrond hoor ik Frans vragen waarom we niet naar Pater Moeskroen gaan terwijl Ben voorstelt om een blokje om te wandelen, Linda klaagt over de kou die van buiten de auto naar binnen waait en Joris concludeert dat het personeel van Harlekyn waarschijnlijk zelf ook muzikanten zijn anders waren ze wel op tijd geweest. Toch valt het uiteindelijk allemaal nog wel mee, nog voordat ik goed en wel naar Dromenland ben vertrokken wordt ik hardhandig de auto uitgeschopt omdat de mensen van Harlekyn er zijn en we dus kunnen beginnen met opbouwen. De snelheid is echter inmiddels uit de Folkaholics verdwenen en de opbouw en soundcheck duren dan ook lang. Zo lang zelfs dat de band het uiterste vergt van het geduld van de geluidsvrouw, getuige onderstaande opmerkingen die Linda na afloop van de soundcheck op mijn kladblaadje krabbelt:
Stel VROUWEN! Soundcheck duurde echt veel te lang. Stelletje “zeuren”. En siem was echt heel sjaggie, en frans pessimistisch! En ik wil graag een nieuw mengpaneel!!!
Op de passage over het mengpaneel na waren dit louter ergernissen, veroorzaakt door het getreuzel en gezever van de Folkaholics. Als we later die avond zitten te eten denk ik nog even terug en kan ik me best voorstellen dat de taak van geluidspersoon (m/v) niet de gemakkelijkste is binnen een band. Zeker niet als die band Folkaholics heet.
Overigens kom ik er bij het eten achter dat ik op schandalige wijze bedrogen uitkom vanavond. Men schenkt hier namelijk geen Hertog Jan of Dommelsch, maar de lokale specialiteit Budels Bier. En Budels Bier, dat schijnt volgens de barman van Harlekyn zelfs tot in Finland gedronken te worden! Tja, dat moeten ze dan in Finland allemaal zelf weten, denk ik dan, maar ik vind het niet lekker. En het feit dat ze over twee weken in het Parktheater wel Dommelsch schenken biedt ook al niet zo heel veel troost, aangezien ik dan volgens mij echt niet meer onder het rijden uit ga komen. Het is wat dat betreft maar goed dat Carnaval dit jaar vroeg valt…
Als ik na het eten vanuit de backstage ruimte de zaal in loop, zie ik tot mijn stomme verbazing dat die zaal goed gevuld is. En als ik zo eens om me heen kijk, lijkt de zaal op deze manier meer op een café dan op een jongerencentrum. En dat dat alleen maar in ons voordeel kan werken, blijkt als we aan de eerste set bezig zijn. Het wordt een van de leukste avonden van het afgelopen half jaar, met daarin onder andere de primeur van het nieuwe nummer “The Old Black Rum” (misschien wel ons eerste nummer dat niet over whiskey en/of bier gaat), een zeer originele manier om om een toegift te vragen (“Wat… is… dat… bandje stil, wat is dat bandje stil, wat is dat bandje stil, wat is dat bandje stil! Wat…” etc etc) en een al wat oudere kerel die mij naderhand twintig eurocent in mijn hand duwt (“omdè ge zô goed gespeuld hèd”). Zo maak je nog eens wat mee op een avond die niet geheel vlekkeloos begon. Pater Moeskroen overigens schijnt het ook erg leuk te hebben gehad in Maarheeze (zie hun site). En Frans? Die was tijdens het eten al over zijn dip heen, en heeft volgens mij ondanks alles kunnen genieten van een gezellig optreden. Net als ik overigens. Maarheeze, bedankt!
Mark