Na een ontbijt dat zelfs voor mijn doen stevig te noemen is, smeer ik voor de zekerheid wat broodjes voor onderweg. Een beetje overdreven misschien, maar aan de andere kant weet je maar nooit hoe de plaatselijke catering verzorgd wordt. Dus om te voorkomen dat ik met een lege maag het podium in Eersel moet betreden neem ik het zekere voor het onzekere. Een beetje overdreven misschien maar mij zullen ze niet hebben vandaag.
Als Joris mij niet veel later komt ophalen blijken mijn broodjes helemaal niet overdreven te zijn. Althans, vergeleken met het overlevingspakket dat hij en Linda in de auto hebben gezet. Het is maar goed dat Joris een grote auto mee heeft genomen want anders had al dat voedsel er van z’n lang zal ze leven nooit ingepast. En dan is Linda ook nog eens even bij de Plus naar binnen om nog wat verse voedingsmiddelen in te slaan. Zij en Joris zijn dus duidelijk mensen die al een tijdje het ouderlijk huis hebben verlaten en die dus geleerd hebben om goed voor zichzelf te zorgen. Daar kan ik alleen maar bewondering voor hebben, dus bij dezen: respect! Beetje jammer van de beenruimte misschien maar ja, die tas moet ergens staan. Beter twee keer anderhalf uur krap zitten dan het risico lopen dat je ondervoed raakt, moet Linda gedacht hebben. En, toegegeven, ook ik laat me de koffie (!) die ze in een thermosfles de auto in hebben meegenomen bijzonder goed smaken op deze vroege ochtend. Want laten we niet vergeten: het is bijzonder vroeg, en we moeten nog heel lang.
Uiteraard nemen ook Frans en Babs een overlevingspakket mee waar een zevengangen diner u tegen zegt. En meer en meer bekruipt mij het bange voorgevoel dat ik straks op weg van Oostvoorne naar Eersel ruimschoots door mijn broodjes heen ben terwijl mijn autogenoten nog maar net aan het hoofdgerecht gaan beginnen. Ik hoop oprecht dat de catering in Oostvoorne zowel kwali- als kwantiteit biedt.
Van de Kelen naar Knegsel is niet zo ver en gelukkig hoeven we de aanhanger niet op te halen. Precies op tijd arriveren we op de oprit van Pim, en mee dat we uitstappen begint het te regenen. Als dat maar niet de hele dag zo door gaat, anders zou ons avontuur wel eens in het water kunnen vallen (noot van uw schrijver: excuses voor de flauwe en weinig originele woordgrap, maar het is een dusdanige klassieker dat ik vond dat ik hem moest maken).
Het wachten is op Ben en Twan. Uiteraard is het wachten op Ben en Twan. En Ben maakt zijn twijfelachtige reputatie binnen de band weer eens meer dan waar door bijna een half uur te laat te komen. Dat wordt gas geven om op tijd in Oostvoorne te zijn…
Onderweg doet zich niets noemenswaardigs voor, behalve dan een spandoek dat aan een viaduct hangt boven de A67 tussen Eersel en Eindhoven. Vol verbazing lezen wij de tekst (en het staat er echt) “SIMON BIER”. Kenners van paranormale verschijnselen en andere toevalligheden worden vriendelijk verzocht contact met ons op te nemen (info@folkaholics.nl) zodat wij erachter kunnen komen hoe het kan dat Simon een spandoek heeft hangen tussen Eersel en Eindhoven terwijl hij zelf in Zweden zit. Mogelijke verklaringen voor dit verschijnsel zijn van harte welkom.
Alhoewel de weg er naartoe zoals gezegd niet echt tot de verbeelding spreekt, blijkt onze eerste bestemming van de dag de moeite van het bezoeken meer dan waard. Oostvoorne blijkt een schilderachtige dorpskern te hebben met een mooie kerk en een heuse burcht. Ergens halverwege de kerk en de burcht ligt een gezellig pleintje met (jawel) een originele waterpomp! Over schilderachtig gesproken. En pal naast deze waterpomp staat iets dat er duidelijk minder schilderachtig uitziet maar voor ons zeker niet minder interessant is: het podium. Op het eerste gezicht lijkt het een soort opengeklapte trailer met microfoons erop en PA ervoor en als we dichterbij komen blijkt het dat ook echt te zijn. Maar niks aan de hand hoor, we hebben wel eens eerder in een vrachtwagen staan optreden en daar zat toentertijd zelfs de cabine nog aan vast! Hier in Oostvoorne is men gelukkig zo sympathiek geweest de cabine eraf te halen waardoor de trailer meer op een podium lijkt dan op een vrachtwagen. Dat scheelt. Overigens is van regen in Oostvoorne geen sprake, de bewolking is zelfs zo dun dat de zon dreigt te gaan doorbreken. Dat belooft veel goeds.
Al vrij snel na aankomst zitten we met een kopje koffie aan een soort picknicktafel te kijken en luisteren naar de band die voor ons op de trailer staat. De band Hailander uit Zaandam bestaat uit drie mannen die in middeleeuwse kleding met middeleeuwse instrumenten middeleeuwse muziek maken. Dat is waar ook, de Jacoba van Beierendag is een middeleeuwse themadag, dus een band als Hailander is hier prima op zijn plaats. En aangezien naast Hailander ook Slag ende Stoot en onze onvermijdelijke vriendinnen van Dirom Darom vandaag acte de présence geven, zijn wij met onze hippe folk ‘n’ loll duidelijk de vreemde eend in de middeleeuwse bijt. Geen idee hoe we dit nu weer gaan oplossen.
Veel tijd om daar over na te denken hebben we trouwens niet, want Hailander is klaar. Teken voor ons om de trailer te betreden en deze klaar te maken voor drie keer drie kwartier folk ‘n’ loll. En vanaf dat moment gaat alles ineens heel snel. De geluidsmensen werken feilloos, vlekkeloos en vliegensvlug mee met wat wij willen en voor ik het weet sta ik te spelen. Onder het kleine beetje publiek dat aan de lange picknicktafels heeft plaatsgenomen zitten vandaag zo te zien veel stille genieters, van die mensen waar je tijdens het optreden niks van merkt en die je naderhand komen bedanken voor de mooie muziek. Zulke waardering achteraf is altijd mooi, maar het nadeel van deze mensen is dat ze tijdens het optreden bij voorkeur stil zitten in plaats van gaan dansen. Het wordt dan ook geen feest met een bierdrinkende en dansende menigte maar dat vind ik nu niet zo erg. De mensen genieten en dat is mij ook veel waard. Die bierdrinkende en dansende menigte zien we vanavond in Eersel wel.
Na onze derde en laatste set vestigen we op de valreep nog een Folkaholics-record: nog nooit zaten we na een optreden zo snel in de auto’s als vandaag. Maar dat moet ook. Het is nu ongeveer kwart over vijf en om half zeven willen we toch echt in Eersel zijn. Ik schuif nog snel een loempia naar binnen en dan zijn we weg. Op weg naar Eersel, op weg naar het Kempenfestival. Zouden we het halen?
Mark